Adviesraad Sociaal Domein

Leiderdorp

Leden


Leden van de Adviesraad Sociaal Domein Leiderdorp

 

Hein van der Zande (1950) is vanaf juni 2017 onafhankelijk voorzitter van de raad . Hein woont sinds 1980 in Leiderdorp, is gepensioneerd ambtenaar (Provincie Zuid-Holland) en in 2015 geïnstalleerd als lid van de adviesraad. Hij heeft een brede bestuurlijke ervaring in en buiten Leiderdorp. Naast zijn werk (onder meer juridisch en organisatieadviseur) was hij van 1982 tot 1990 lid van de gemeenteraad van Leiderdorp voor de PPR, later PPR-PSP. Daarna was hij actief als voorzitter van de Stichting Theater Muzenhof (1989 – 2007). Buiten Leiderdorp bekleedde Hein gedurende zes jaar (1998 – 2004) de functie van voorzitter van de Vrije School Mareland en in die hoedanigheid begeleider van het fusieproces van de vrije scholen in Leiden. Als lid van het landelijk bestuur(secretaris) van de Vereniging Wereldkinderen was hij een van de spelers in het (re)organisatieproces van het bureau van de vereniging. In de periode 1992 – 2000 was hij voorzitter van Regio 13 van bedoelde vereniging. Hein is thans als vrijwilliger actief in het Leiderdorps Museum. Hein is Buddy bij Stichting Job Buddy waar hij werkzoekenden sneller aan het werk helpt. 

 “Ik heb een brede ontwikkelings- en interesseachtergrond. Ik heb altijd gezegd dat ik naast mijn werk vrijwilligerswerk voor en in de samenleving wil doen. Mijn functies geven daarvan een goed beeld. Mijn grote kracht ligt in het samenbinden en laten samenwerken van mensen, altijd om iets goeds duurzaam en toekomstbestendig neer te zetten. Vanuit dit beeld wil ik me inzetten voor het optimaal gebruiken en benutten van de instrumenten en mogelijkheden die de Wet maatschappelijke ondersteuning biedt”.

 

 Jan van Gorp (1945) woont sinds 1978 in Leiderdorp. Toen hij solliciteerde naar een functie binnen de raad, was Jan algemeen bestuurslid van de stichting Platform Gehandicaptenbeleid Leiderdorp. 

 “Als lid van de adviesraad wil ik me inzetten voor mensen met een beperking. Niet dat mensen met individuele klachten naar mij toe kunnen komen, want de adviesraad is niet bevoegd om klachten af te handelen. De adviesraad moet meer gezien worden als een orgaan dat beleid toetst aan de praktijk. Wij ontvangen beleidsstukken van de gemeente en wij signaleren, bijvoorbeeld via cliëntenraden en dergelijke, of de praktijk hierop aansluit. Om mijn werk goed uit te voeren, zal ik mijn bestaande contacten nog verder gaan uitbreiden''.

 

 Wies Dahmen (1946) was jarenlang actief als maatschappelijk werker. Door haar vakkennis en ervaring in de zorgsector is zij bij de adviesraad van nut. 

 “Ik heb 33 jaar in het medische circuit gewerkt. In die jaren ben ik wel eens aangelopen tegen pijnpunten in de zorg. Ik vind het belangrijk dat in de adviesraad leden zitten die met kennis van zaken spreken. Advies geven over nieuwe wetten en hoe die uit te voeren is belangrijk. We moeten niet alleen over regeltjes praten, we moeten ons vooral een beeld kunnen vormen over de uitvoering van de wet. De WMO voorzieningen zijn een vangnet voor mensen die afhankelijk zijn geworden maar we zo lang mogelijk zelfstandig willen blijven wonen. hieraan wil ik mijn bijdrage leveren.

 

 Babs Banning (1950) en ruim 22 jaar woonachtig in Leiderdorp. Door het bestuurswerk bij de Weerklank is Babs betrokken geraakt bij kinderen die extra begeleiding nodig hadden. Door die extra begeleiding werden ze weerbaar gemaakt om een plek in de samenleving te kunnen veroveren. De taak van het Bestuur was om naast de directie de juiste voorwaarden te scheppen voor personeel en kinderen om dit te kunnen realiseren.

 “Wanneer je een goede betaalde functie in de maatschappij hebt, verdient de maatschappij dat je daar iets voor niets terug doet, dus geef je je op als vrijwilliger. “ Dat is wat mijn moeder mij al vroeg meegaf. En toen ik een goede betaalde baan had na mijn studie ben ik dan ook vrijwilligerswerk gaan doen. Dat heeft me altijd veel voldoening gegeven, hoe druk het ook soms was.

Daarnaast is voorlichting op scholen noodzakelijk om leerlingen te laten zien wat het betekent om “iets” te hebben. Dan wordt de acceptatie vergroot en het pesten verkleind. Ik wil me in de adviesraad inzetten voor het op juiste wijze begeleiden van de jeugd die dit nodig heeft vanuit zelfredzaamheid en capaciteiten en gericht op weerbaarheid en opleiding.

 

  


Matthijs Landsmeer (1952) woont sinds 1982 in Leiderdorp. Hij was tot aan zijn pensionering in 2018 huisarts op het gezondheidscentrum Florijn. Hij heeft het als een groot voorrecht beschouwd dat hij 36 jaar lang voor velen iets heeft kunnen betekenen op het moment dat zij kwetsbaar waren. Naast het uitoefenen van het huisartsen vak zelf heeft hij veel jonge artsen opgeleid tot huisarts en heeft hij opleiders vertegenwoordigd zowel lokaal als landelijk. Tevens heeft hij 3 jaar zitting gehad in de  medisch ethische commissie van het LUMC om de belangen van de proefpersonen te behartigen.

 Als werker in de gezondheidszorg, waarbij de huisarts vaak een spilfunctie heeft, ben ik me ervan bewust geworden hoe belangrijk samenwerking is. Samenwerking tussen partijen in het sociale domein heeft als doel, hulp en bescherming bieden aan kwetsbare mensen in onze samenleving.

Dat de partijen in het sociale domein verschillende belangen hebben maakt het werk van de WMO adviesraad des te noodzakelijker. Deze kan vanuit een onafhankelijke positie kritisch meedenken over gezondheidszorgvraagstukken. Vaak werken zorg, welzijn en het sociale domein nog teveel langs elkaar heen. Ik zie het als mijn taak om samen met de leden van de adviesraad mij in te zetten, in het belang van de burger, de reeds in gang gezette ontwikkeling van succesvolle samenwerking tussen alle partijen in de eerste lijn te bevorderen.  

 


Jessica Langenhoff (1972) kwam in 2009 in Leiderdorp wonen. Ze studeerde Bewegingswetenschappen en werkte in Almere als WVG consulent, tot de WVG in de WMO opging. Daarna werkte ze als in informatiespecialist in het LUMC en als medewerker klantencontact bij Zilveren Kruis. In het dorp kennen veel mensen Jessica van haar ligfietsen. Ook fietst ze regelmatig op één van de duofietsen van Fietsmaatjes.

Jessica is een groot voorstander van toegankelijkheid voor iedereen. Toegankelijkheid van informatie over gezondheid en ziekte heeft haar bijzondere aandacht. Ook toegankelijkheid voor ouderen en gehandicapten heeft haar belangstelling. Daarbij ziet ze het liefste dat bij het ontwerpen van gebouwen en openbare ruimte, meteen aan de toegankelijkheid wordt gedacht. En pas daarna komen speciale oplossingen aan bod.

In de adviesraad wil Jessica bijdragen aan de begrijpelijkheid van het beleid voor de inwoners van Leiderdorp. Eenvoud en duidelijkheid zodat juist de mensen die ondersteuning nodig hebben, die ook weten te vinden.